a) mércores 10 de marzo, 20:30h., Casa das Atochas:
Como introducción á análise do libro de Tiqqun Teoria del Bloom (2006), Javi Turnes, compañeiro da Universidade Popular de Corcubión, vai falar sobre “Da serenidade que provoca a urxéncia”.
b) mércores 24 de marzo, 20:30h., Casa das Atochas:
A modo de intro ao libro de Tiqqun Introducción a la guerra civil, Ignacio Castro, profesor de filosofia da universidad complutense, vai falar sobre “Odiando ao sesgo”.
Máis información:
http://quepasanacosta.com/tiqqun/

nº 1 do voceiro da Casa das Atochas:

detras      diante1

venres 19 de marzo.

 .

cartaz-sembene1 

MARTES día 16 de MARZO
21.30 horas
Proxección ciclo OUSMANE SEMBÈNE
En colaboración co Cineclube de Compostela
Coloquio posterior co público moderado polo crítico cinematográfico e programador cultural Martin Pawley, especializado na figura de Ousmane Sembène

MANDABI (O MANDATO / O XIRO POSTAL)
(Franza-Senegal, 1968)
O éxito de A negra de… serviulle a Sembène para poder filmar O mandato, que roda xa integramente na África e introducindo as linguas locais, co bilingüismo wolof-francés. Baseado na súa novela O xiro postal, publicada en galego por Rinoceronte (acompañada dun texto de Martin Pawley), e organizada como un conto tradicional africano, relata a historia dun parado senegalés, Ibrahim, que recibe un xiro do seu sobriño mais non o pode cobrar por faltarlle a carta de identidade. Modelo de crítica postcolonial dupla, o filme fuxe da dicotomía maniquea para mostrar os problemas da “legalidade” e “cidadanía” nun Senegal xa independizado.
Nado en 1923, fillo dun pescador senegalés, Sembène acudiu ás escolas coránica e francesa e xa con quince anos foi traballar a Dakar e con 23 migrou a Marsella. Alí, coñece a varios escritores e afiliase ao Partido Comunista e á  CGT, tomando consciencia. Tras traballar de operario e mesmo militar no exército francés, comeza unha carreira de escritor comprometido, que loita contra a guerra de Indochina e pola independencia da Alxeria. En 1960, de volta en Senegal, comeza a pensar, coas primeiras independencias africanas, nas posibilidades do cinema como arte de resistencia, o que o levará a ser considerado o pai do cinema africano.
Tras varias curtas, Sembène realiza a súa primeira longametraxe en 1966 con A negra de… (La noire de…, Franza / Senegal, 1966), proxectada o pasado martes 9 de marzo na Casa das Atochas. Baseada nun dos seus propios relatos, constrúe a través dos pensamentos de Diouana, unha rapaza de Dakar que traballa para unha familia en Franza, unha historia de racismo e dominación postcolonialista. O filme vai acadar o premio Jean Vigo, malia a súa curta duración, e vai facer que o nacente cinema africano comece a interesar en occidente, especialmente en Franza, até o punto que Jonathan Rosenbaum teno cualificado como a xénese simbólica do cinema subsahariano.

O éxito de A negra de… serviulle para poder filmar O mandato (O xiro postal) (Mandabi, Franza / Senegal, 1968), que roda xa integramente na África e introducindo as linguas locais, co bilingüismo wolof-francés (martes 16 de marzo, na Casa das Atochas e mércores 17 de marzo, no Cineclube de Compostela). Baseado na súa novela O xiro postal, publicada en galego por Rinoceronte, e organizada como un conto tradicional africano, conta a historia dun parado senegalés, Ibrahim, que recibe un xiro do seu sobriño mais non o pode cobrar por faltarlle a carta de identidade. Modelo de crítica postcolonial dupla, o filme fuxe da dicotomía maniquea para mostrar os problemas da “legalidade” e “cidadanía” nun Senegal xa independizado.

A O xiro postal seguiríanlle Emitai e Xala (Xala, Senegal, 1975), filme este que poderemos ver o mércores 24 de marzo no Cineclube de Compostela e que toca tamén os problemas da África postcolonial, neste caso a través da corrupción. Xala significa impotencia sexual, e a fita, unha vez máis baseada nunha novela de Sembène, é unha sátira irónica e brillantemente satírica, que sufriu até once cortes da censura antes de poder ser exhibida en Dakar. No filme, El Hadji Abdou Kader é membro dun grupo de magnates senegaleses unidos para “tomar o control da economía do país” e “combatir a invasión de intereses estranxeiros”. Mais a elite emerxente pronto empregará os mesmos metodos e ideoloxías que os mercaderes brancos aos que viñeron a substituír…

O seu seguinte filme (mércores 31 de marzo no Cineclube de Compostela), Ceddo (Ceddo, Senegal, 1977), un dos títulos máis ambiciosos de Sembène, foi prohíbido en Senegal cunha excusa técnica, aínda que a verdadeira razón sería a súa crítica da relixión. Esta fita usa a historia do secuestro dunha princesa para examinar a contradición entre forzas culturais en loita polo golfo da Guiné: a expansión musulmá, o cristianismo e o tráfico de escravos. O ceddo, unha clase feudal de xente do común, loita desesperadamente nese escenario por manter os seus costumes e a relixión frente aos cambios que se producen. Aínda que ambientada no século XIX, o transfondo da fita inclúe a filosofía, a épica e a política que atravesan toda África ao longo das dúas últimas centurias.  

O ciclo non inclúe as longametraxes Campo de Thiaroye, Guelwaar e Faat Kiné, mais si poderemos ver Moolaadé (Moolaadé, Senegal / Franza / Burkina Faso / Camerún / Marrocos / Túnez, 2004), a súa última longametraxe (martes 30 de marzo na Casa das Atochas). Centrado nas mulleres, un dos temas preferidos de Sembène, este filme aborda o tema da ablación feminina cunha perspectiva que incita a reflexionar sobre esta práctica. Nunha aldea senegalesa, catro nenas que fuxen deste ritual piden protección a Collé Ardo, unha muller que sete anos antes evitou que a súa filla sufrise unha ablación. A partir dese momento, dous valores tradicionais da poboación da aldea mostranse como enfrentados: o respecto ao dereito de asilo (moolaadé) e a práctica da ablación (salindé).

Por último, o 6 de Abril vai fecharse o ciclo na Casa das Atochas cunha mesa redonda arredor da obra de Ousmane Sembène. Ese día tamén poderemos ver O carreteiro (Borom Sarret, Senegal, 1966, 20′, VOSG) unha curtametraxe que é considerada en numerosas ocasións o primeiro filme rodado na África subsahariana por un realizador do continente. Baseado nun relato do propio realizador senegalés, o filme mostra como as supostas independencias políticas non deron solucionados os problemas de pobreza e colonización no interior da África.

A través de toda a súa filmografía, Sembène vai manter o seu compromiso, con temas recurrentes como a historia do colonialimo, os erros da relixión, a crítica á nova burguesía africana ou a forza das mulleres. Cunha estética funcional, inclúese na experimentación sociocultural e preocúpase tanto por mostrar as condicións de vida das clases explotadas como por permanecer accesíbel a estas. Para iso, o cinema de Sembène bebe da súa propia experiencia literaria, trasladando aos seus filmes boa parte das súas ferramentas como narrador. Nomeadamente, no seu cinema adquire unha gran importancia o visual e o performativo, moitas veces cargado dunha especial significación. Sembène morría en Xuño do 2007, deixándonos nove longametraxes e cinco curtametraxes, dos que poderemos ver neste ciclo seis títulos, ademais de numerosas novelas publicadas.

http://es.wikipedia.org/wiki/Ousmane_Semb%C3%A8ne
http://cineclubedecompostela.blogaliza.org/

Sábado 13 e domingo 14 de marzo dende a hora de xantar (12.00 horas o sábado, 14.00 horas o domingo).

Domingo 7 de marzo ás 20.00 horas proxección de ARREBATO (1979).
Dirección e guión: Iván Zulueta. Producción: Nicolás Astiárraga P.C.
Fotografía: Ángel Luis Fernández. Intérpretes: Eusebio Poncela,
Cecilia Roth, Will More, Marta Fernández-Muro. Dur.: 106 min.
José Sirgado, director de películas de terror, recibe unha cinta cunha
voz estrana e vagamente familiar. A escoita da súa narración o conducirá por un camiño sen regreso posible. Filme fundacional e irrepetible que baralla de modo extraordinariamente afortunado un estimulante cruce de elementos engarzados na íntima idiosincrasia de Zulueta, unha deslumbrante combinación de metacinematografía, vampirismo, discurso sobre a imaxe e a mirada, infancia, terror, disección da movida, (auto)destrucción e mórbidas sensacións humanas.
VO

Sábado 6 de marzo ás 20.00 horas concerto de BITXO BOLA (Ferrol, cantautor) e FURNIER (Compostela, hip-hop combativo).

http://www.myspace.com/furnier

Venres 5 de marzo ás 20.30 horas presentación a cargo do director, Andrés Duque, e proxección do filme IVÁN Z (homenaxe a Iván Zulueta).

Andrés Duque (Caracas, 1972), autor de Paralelo 10 (2005) ou Landscapes in a truck (2006), Duque é realizador na produtora Agosto, Máster pola Universitat Autónoma de Barcelona, e reside en territorio español desde o ano 2000. Videoartista con ampla experiencia, isto inclúe o seu periplo en Venezuela, onde estudou xornalismo e traballou na cadea HBO.      
 
IVÁN Z  
(España, 2004)
Dirección, guión e fotografía: Andrés Duque. Produción: Estudios Pirámide. Duración: 52 minutos.
Rodada en solitario por Duque, o rexistro dun singular encontro do seu realizador co cineasta de culto Iván Zulueta que, locuaz, lúcido e con certa desazón, rompe o seu hermético silencio de anos. Lonxe da haxiografía exhaustiva, o traballo céntrase no universo creativo dun director clave na vangarda nacional que recrea os fetiches e obsesións do seu imaxinario. O diálogo que Duque establece con Zulueta e as súas películas compón un singular retrato que opera como xogo de espellos, facendo brotar o carácter autobiográfico da súa obra. 

Xoves 4 de marzo ás 20.00 horas presentación do libro LOS PULSOS DE LA INTRANSIGENCIA (as loitas contra a central Nuclear de Lemoiz, a autovía de Leizarán, e o pantano de Itoiz) CANCELADA.

A cargo do seu autor Juantxo Estebaranz.

actividade da Universidade Invisíbel en colaboración coas I Jornadas Galegas da Ediçom Independente.

As presentacións do libro terán lugar o venres 5 de marzo ás 17.00 horas na Biblioteca Anxel Casal (rúa Xoan XIII, s/n, Compostela) e o sábado 6 de marzo ás 20.00 horas na Cova dos ratos (rúa Romil, 3, baixo, Vigo).

Mércores 3 de marzo:
A partir das 20.00 horas
O DERRUBO DA CIDADE EN IMAXES

Proxección de videos de Ikiru, Galizacontrainfo e Ángel Rueda con motivo do derrubo dunha mazá de vivendas históricas en Atocha Alta 

ás 20.30 horas presentación a cargo do director, Ángel Rueda, e proxección do filme 50 AÑOS EN EL ANDAMIO

50 AÑOS EN EL ANDAMIO
(España, 2008)
Dirección e guión: Ángel Rueda. Produción: Lili Films. Fotografía: José de Carricarte. Intérpretes: José María Pujalte, Rogelio Amigo, José Manuel Sande. Duración: 75 minutos.
A recuperación do filme El andamio, traballo de 1958,  é tamén a historia dunha procura, a busca creativa de Rogelio Amigo e a dos autores deste documental á caza das claves e itinerarios do filme orixinal, así como as suxestións (entre elas a enorme reflexion sobre o urbanismo e a creación da riqueza na península) que a película de 1958 desprendía.   

Domingo 28 de febreiro ás 18.30 horas  sesión aberta de música improvisada Jammin’ Resaca
Avisen a todo músico que se precie de non arredarse ante imprevistos nin improvisacións de que se presente co necesario para facerse soar: instrumento, ampli se fai falla e flipación.
Avisen tamén a todo o que queira pasarse pola ocupa a ver os estraños experimentos dos músicos do andergraun coruñés de que se presenten co necesario: orellas, paciencia e flipación.
Avísense a ustedes mismos se o consideran pertinente.
Se traen a resaca posta mellor, é de etiqueta neste tipo de eventos.

sábado 27 de febreiro ás 12.00 horas contacontos infantil a cargo de Lora e MC.

CANCELOUSE O CONCERTO de SKACHA por problemas de sáude.
http://www.myspace.com/skacha

Entre agosto de 1932 e setembro de 1934 (aínda que con algunha interrupción), varios milleiros de traballadores coruñeses do sector da construcción levaron adiante unha folga reclamando a xornada de seis horas de traballo. O conflicto, un dos máis cruentos do período republicano, deuse nun momento de crise económica e incremento do desemprego. A solución proposta polos sindicatos da CNT coruñesa diante destes problemas foi a de propoñer a reducción da xornada e o reparto do traballo. Esta mobilización expresa a elevada conciencia social da clase traballadora coruñesa, forxada ao longo de máis de sesenta anos de ininterrumpido combate social e de formación cultural; ao cabo, o temor ao potencial das organizacións obreiras foi o motivo que levou á dereita ao organizar o golpe militar de 1936 a selvaxe represión que o seguiu.

Saída do Campo da leña. Venres 26 de febreiro ás 19.30 horas roteiro histórico sobre o barrio das Atochas a cargo de Eliseo Fernández.
Máis información:
http://gl.wikipedia.org/wiki/Eliseo_Fern%C3%A1ndez

ÚNICO DÍA DO OBRADOIRO DE CONSERVAS.

XOVES 25 ÁS 20.00

Dará tempo a preparar uns poucos tarros que despois iranse comendo no xantador da casa os mércores.

A comida intentamos que sexa na medida do posible cultivada por nos ou reciclada  (aberto e gratuíto)

Ás 18.30 horas do martes Obradoiro de malabares.
OBRADOIRO DE CONSERVAS (aberto e gratuíto), xoves 25 de febreiro ás 20.00 horas.

Porque non as van tirar en silencio. Van ter que escoitar o noso descontento. Hoxe, luns 22 de febreiro, ás 20.00 horas no  cruce de Atocha Alta coa rúa da Torre.

Vídeos:
http://galizacontrainfo.blip.tv/file/3237562/
http://blip.tv/file/3243490
http://blip.tv/file/3244764

Sábado 20 de febreiro xornadas de acción directa feminista:
ás 14.00 horas xantar
16.30 horas Patricia Lorenzo de Chévere teatro presenta o proceso
creativo da peza Testosterona (falará dos obradoiros drag king que
fixeron coas mulleres do rural e vilas da Galiza).
17.30 horas presentación dos colectivos e das accións individuais ou
colectivas de acción directa feminista :
Lerchas (Ourense), Cafés feministas, Nomepisesofreghao, Transmaribolheras Precàrias e CS Gomes Gaioso (A Corunha), Assembleia de Mulheres (Vigo).
19.30 horas debate
21.00 horas Ceador
22.00 horas estou Festa, a música correrá a cargo DJANES e VJANES residentes e convidadas.

Domingo 21 de febreiro: xantar xuntas e accións na rúa.

Enlaces:
http://antilesbofobicos.blogspot.com/ (Santiago de Chile) http://nomepisesofreghao.blogaliza.org/ Nomepisesofreghao (A Corunha) http://mulherestransgredindo.blogaliza.org/
http://galiza.indymedia.org/gz/2007/11/13278.shtml
http://www.alasbarricadas.org/noticias/?q=node/1206 Mulheres Transgredindo (Compostela) http://medeak.blogspot.com/ Medeak (Donosti) http://redefeministagalega.blogaliza.org/
http://galiza.indymedia.org/pt/2009/11/21700.shtml Rede feminista galega (Galiza)
http://agal-gz.org/blogues/index.php/revolta/2008/03/07/actividades_da_assembleia_de_mulheres_po Assembleia de mulheres (Vigo)http://maribolheras.blog.com/
Transmaribolheras Precàrias (Queerunha)
http://agal-gz.org/blogues/index.php/csggaioso/c532/ CS Gomes Gaioso (A Corunha) http://lerchas.blogspot.com/ Lerchas (Ourense)http://www.lahaine.org/index.php?p=25195 Comando Scum (Barna)

O venres 19 de febreiro ás 20.00 h presentarase a película-documental O segredo da Frouxeira do director Xosé Abad, que estará na Casa xunto co historiador Enrique Barrera, das asociacións Memoria Histórica Democrática e Fuco Buxán, para falar da proxección e discutir temas relacionados coa Memoria Histórica en xeral. A película, dunha hora de duración, estreouse a finais do ano pasado.

http://www.osegredodafrouxeira.com

http://www.youtube.com/watch?v=c05q61dop3Q

Sinopse: Paulino Gasalla atopa por casualidade un pequeno paquete con recortes e recordos familiares. Impresionado polo seu descubrimento inicia unha investigación que lle levará a recuperar a memoria do seu tío avó, Alejandro Porto Leis, derradeiro alcalde republicano en tempos, e tamén a desvelar o seu inxusto final e o de aqueles que foron asasinados con el.

O SEGREDO DA FROUXEIRA parte dunha situación particular para presentar o paralelismo entre unha historia familiar concreta coa Historia de boa parte do século XX español. Dous irmáns, Alejandro e Eliseo, separados por cuestións ideolóxicas en dous bandos da Guerra Civil provocarán unha ruptura familiar que chega ata o presente e que só pode reconstruír o esclarecemento dos feitos que levaron á morte a un deles.

A familia, que descoñecía ata hoxe o acontecido, enfróntase á reconciliación ou a unha ruptura definitiva como consecuencia desta investigación durísima contra as sospeitas e a incomprensión de moitos.

Do mesmo xeito as familias dos outros tres desaparecidos (Modesto del Río, Avelino Landeira e Jesús Miño) afrontan setenta anos de sufrimento e de búsqueda e seguen na procura dos restos destes homes. Ao través do documental os camiños paralelos destas catro familias se xuntan aportando unha novedosa perspectiva ao xeito de contar historias tan cercanas e tan esquecidas.